wysłany:
|
|
|
Δεν είχα σκοπό να κατεβάσω τίποτα εκείνο το βράδυ. Το είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου, άλλωστε, μετά τον χωρισμό, ότι θα σταματούσα τις μαλακίες. Αλλά ο ύπνος δεν ερχόταν, το ψυγείο είχε μόνο ένα μπουκάλι νερό κι ένα κουτί παλιές ελιές, κι εγώ κάπνιζα στο μπαλκόνι κοιτάζοντας τα φώτα της γειτονιάς που αναβόσβηναν σαν κάτι να προσπαθούσαν να μου πουν. Μέσα σε αυτή τη σιωπή, το vavada slots εμφανίστηκε στην οθόνη μου σαν μια πόρτα που δεν ήξερα ότι είχα αφήσει ανοιχτή. Δεν το είχα ψάξει καν. Ένα φιλαράκι μου είχε στείλει ένα λινκ πριν καμιά βδομάδα, το είχα αγνοήσει, κι εκείνο το βράδυ, από βαρεμάρα ή από κάτι βαθύτερο, το πάτησα.
Η αλήθεια είναι ότι δεν το έκανα για τα λεφτά. Τα λεφτά ήταν το τελευταίο που με ένοιαζε. Ήθελα να μη σκέφτομαι. Να μη νιώθω αυτό το κενό στο στομάχι που ερχόταν κάθε φορά που θυμόμουν το όνομά της, το άρωμά της στο μαξιλάρι, τις φωνές μας που ακόμα αντηχούσαν στους τοίχους. Το vavada slots, λοιπόν, ήταν απλώς ένα μέσο. Ένας τρόπος να κοιτάζω κάτι άλλο, οτιδήποτε άλλο, αρκεί να μη βλέπω τη δική μου ζωή να καταρρέει σιγά σιγά. Και κάπως έτσι ξεκίνησε. Στην αρχή ήταν αστεία φάση. Έβαλα δέκα ευρώ, τα έχασα σε δύο λεπτά, και γέλασα μόνος μου σαν ηλίθιος. Μετά έβαλα άλλα δέκα, μετά άλλα είκοσι, και ξαφνικά η οθόνη φωτίστηκε με κάτι κουλούς αριθμούς που ανέβαιναν. Είχα κερδίσει κάτι μικρό, αλλά για μένα εκείνη τη στιγμή ήταν σαν να μου είχε χαμογελάσει το σύμπαν. Το vavada slots μου έδωσε μια αίσθηση ελέγχου, μια ψεύτικη αλλά γλυκιά αίσθηση ότι μπορώ να γυρίσω τη ρότα. Κι εκεί άρχισε το πράγμα να με τραβάει. Τις επόμενες μέρες το είχα παρακάνει. Δεν πήγαινα στη δουλειά, έλεγα ψέματα ότι είμαι άρρωστος, και περνούσα ώρες ατελείωτες κοιτάζοντας αυτά τα κυλιόμενα σύμβολα. Το διαμέρισμα είχε γίνει σπηλιά. Τα πιάτα στοιβάζονταν, οι κουρτίνες ήταν κλειστές, το κινητό μου βούιζε από μηνύματα φίλων που τα αγνοούσα. Το vavada slots ήταν το μόνο φως στο σκοτάδι μου, αλλά ταυτόχρονα με έσπρωχνε πιο βαθιά μέσα σε αυτό. Ένιωθα αηδία για τον εαυτό μου, κι όμως δεν μπορούσα να σταματήσω. Ήταν ο πόνος της πραγματικότητας που με κυνηγούσε, κι εγώ έτρεχα προς τα εκεί που ήξερα ότι θα με πληγώσει ξανά, γιατί τουλάχιστον εκεί ένιωθα κάτι. Μια νύχτα, όμως, κάτι άλλαξε. Είχα μείνει άυπνος τρεις μέρες, τα μάτια μου ήταν κόκκινα, τα χέρια μου έτρεμαν. Είχα χάσει σχεδόν όλα όσα είχα βάλει, και τότε, σε μια περιστροφή που δεν περίμενα, κέρδισα ένα ποσό που με άφησε άφωνο. Δεν ήταν εκατομμύρια, αλλά ήταν αρκετά για να νιώσω ότι κάτι καλό μπορεί να συμβεί. Κι εκεί, μέσα στην έκρηξη της αδρεναλίνης, κατάλαβα κάτι που δεν είχα παραδεχτεί ποτέ: δεν έπαιζα για να κερδίσω. Έπαιζα για να ξεχάσω. Και το vavada slots, όσο κι αν με είχε βυθίσει, μου είχε δείξει ότι ακόμα και μέσα στην πιο σκοτεινή μου φάση, υπήρχε κάτι που μπορούσε να με κρατήσει ζωντανό. Το επόμενο πρωί ξύπνησα με πονοκέφαλο αλλά με ένα περίεργο χαμόγελο. Πήρα τη σκούπα, άνοιξα τα παράθυρα, έβαλα μουσική. Έστειλα μήνυμα σε έναν φίλο που είχα παρατήσει. Δεν του είπα για το παιχνίδι, αλλά του είπα ότι ήμουν έτοιμος να βγω έξω. Και βγήκα. Περπάτησα στην παραλία, ένιωσα τον αέρα, κατάλαβα ότι η ζωή δεν είναι μόνο πόνος και φυγή. Το vavada slots ήταν εκείνο το βράδυ το καταφύγιό μου, αλλά την επόμενη μέρα έγινε η αφορμή να κοιτάξω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και να πω: φτάνει. Δεν το έσβησα τελείως, αλλά τώρα το χρησιμοποιώ με μέτρο, σαν ένα μικρό διάλειμμα, όχι σαν φάρμακο. Γιατί η αλήθεια είναι ότι κανένα παιχνίδι δεν μπορεί να γιατρέψει τις πληγές σου. Μόνο εσύ μπορείς, αλλά μερικές φορές χρειάζεσαι ένα φωτάκι στην άκρη του τούνελ για να θυμηθείς ότι υπάρχει έξοδος. Κι εγώ τη βρήκα.
|
